Był roz jedyn chłp na Słowiance itak sie mu przydarzyło ze mu straśni baba zachorzała.Ale coz mioł robić jak wsyndy było daleko i grajcarow na maściorza tes nimioł.Siedzioł biydok i cekoł jeno na nojgorse.Co mog to zrobił a co sie wymodlił to ino un wiedzioł.I jednego razu śli trzo panowie co to po gorak spacyrowali, trefiło sie ze śli koło chałpy tego chłopa a un sidzioł biydok pod przicynom i strśnie był markotny zwola tej baby.Jedyn z tyk panockow pyto sie tego chłopa tak .Dejciez nom gazdo mlyka sie napić bo my straśnie zdrozyni,idymy jaze z wiyrchow i kcielibymy krapke dychnyć.Chłop jako chłop wzion panow do izby ugoscił jako mog i cym ta kany mioł.Jedyn z tyk panow całe casy przipatrowoł sie na te chłorom babe co lezała w łozku pod łoknym. Nareście wstoł podsed do tego łozka i godo.Widzym zeście bardzo gazdzinko chłorzi ale jo jes lykarzym i jo wom pomoge.Wybadoł łopatrzoł wystawił diagnoze ale godo tak ze sie tu bez lykarstwa nie łobyjdzie i ze musi pisaj recepte. chłop do pisanio w chałpie nimioł nic bo nawet pisaj nie umioł lykarz ani ci panowie tez nimieli.Chłop siod i łozmyśluje i zacon trufać ze mo kasik krede świynconom co mu to ksiądz doł kiesik.Pisaj było juz cym ino niebyło nacym.Chłop sie zezwyrtoł i godo,panie doktorze łoto som dzwiyrze do kumory pisojcie na tyk dzwiyrzak.Lykarz łopisoł piyknie recepture lyku na dzwiyrzak panowie dali chłopu za gościne jakigosik grajcara.Chłop łapnył dzwiyrze zchynył ze zowiawsow i wio ze Słwianki do japtyki do Żywca z tymi dzwiyrzami na plecak.Całom drogom sie biydok modlił zeby nie prziseł desc i mu tego pisanio nie zmył z tyk dzwiyrzi.Dosel do japtyki i lykarstwo dlo baby dostoł ale ponoć kupa śmiychu tam była.Na słowianke sie wrocił i baba sie scynśliwie wylycyła i jesce dugi roki z tego zyła.Tak sie to chłopu udało babe łod śmierci wyratowć...A ty dzwiyrze nazod z Żywca nios do chałpy bo przeciez bogate były iskoda mu ik było zostawij.

Harnaś

Dodaj komentarz