witojcie wsytka! Harnaś cosik ło tym zdarzyniu zimowym Ci powiym.

Dziadek mi to łopowiadali ze była roz tako zima ciynzko w śterdziystym cwortym nojpewnij. To jak chyciło na Wszyskik Świyntyk to kidało i kidało. Juze na Świynta ludie musieli wela chałp i sop tunele łodchybować do góry bo sie nie dało nijak gowiedzi połodbywać. Abyła to robota ciynzko pieterno bo co nie łodchybali na wiecor a przisła kurniawa to na rano było to samo.

Tak minyły Godni Świynta a ludzie z gory z Koluski ani po kolyndzie nie byli ani słychu dychu nie dajom znać ło sobie. Myśleli ktorysik dziyj i umyśleli tak ze posłali jednego młodego z chałpy co był krotko przed wojskiym coby rodzine łodwiedził, zawinsowoł i uwidzioł cy ta zyjom.

Młody mioł taki syrse bednory dobrze posmarowane, na plecak lzyjsy ruksok skije w rynce no i poseł po raniu Ciyncinom do gory.

Caluśki dzij seł do góry i nikogo nie widzioł, po północy był nazod i godo nie widać zodnyk chałp ba ino jedna bioło polana dobrze ze pod blachom przepolili tok komin uwidzioł i znased.

Było to zdarzyni w czasie wojny nojpewnij w 44 roku.

A jesce dziadek wspominali ze kiesik przed wojnom taki mrozy były ze jak sie z nagrzotej chałpy wysło na pole, cy do kinety wody nabraj to się za cłowiekym tako mgła robiła, jak wiater nie wioł to walnom kwile się tyn ślad po przyjściu człowieka trzimoł w powietrzu.

Taki to drzewij zimy bywały.

Jasiek

Dodaj komentarz