• Drukuj
• E-mail

Jutro obchodzimy święto państwowo - kościelne.

W ciągu roku występują tylko dwa dni świąteczne podczas, których obchodzimy zarazem święto państwowe i kościelne. Pierwszy dzień przypada na trzeciego maja. Wówczas obchodzimy Święto Konstytucji 3 maja i Matki Boskiej Królowej Polski. Drugim dniem jest 15 sierpnia, święto Wojska Polskiego i Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.

Święto Wojska Polskiego obchodzimy od 1992 w rocznicę zwycięstwa nad bolszewikami w czasie bitwy warszawskiej. Warto nadmienić, że rocznicę tę celebrowano w czasach II RP. Oficjalnie obchodzono je od 1923 roku. Stosowny rozkaz w tej sprawie wydał gen Stanisław Szeptycki, minister spraw wojskowych.
Przed wojną 15 sierpnia nazywano Dniem Żołnierza. Pamięć o tym święcie nie zagasła także w czasie II wojny światowej. Dopiero w epoce PRL święto wojska przeniesiono na 12 października w rocznicę bitwy pod Lenino i nazwano Dniem Ludowego Wojska Polskiego.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest  przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg) w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały.

W Polsce oba te święta mają ze sobą szczególne powiązanie ponieważ zwycięstwu nad bolszewikami z 1920r. nazwane Bitwą Warszawską (bitwa stoczona od 13 do 25 sierpnia, potocznie mówi się o niej „Cud nad Wisłą"), przypisuje się cudowną interwencję Maryi. Punktem kulminacyjnym bitwy był dzień 15 sierpnia, Święto Wniebowzięcia.